《醉翁亭记》拼音版
zui weng ting ji
huánghé zhī nán,wǔ yuè shān zhī lù,yǒu yi zuì wēng tíng zài cǐ。zūn zhě chū zhī,ér wú zhě jìn zhī。zhōng nián ér lǎo,rì xī ér huí,sī fù yǐn yǐ zì yú。gù bù zhī qí míng,ér yǐ zuì wēng zì hào yě。
zuò wén zhī rén,wáng ān shí yě。táng zhòng zuò yú tíng zhōng,ér wàng tiān xià。xià kàn lín qiū,shān shuǐ yǐn yǐn,yún qì mào rán。chūn lái huā kāi,qiū lái yè luò,sì shí gǎi huàn,bù zhī qí suǒ yǐ。ér wén rén zhī yīn,shēng yǐn yǐn,rén lái rén qù,shì fēi yǐn yǐn,ér wén zhī zhě duō xiào。
wáng ān shí yuē:“shì fēi yǐn yǐn,ér wén zhī zhě duō xiào。zhī suǒ yǐ yě,yīn wéi bù zhī qí míng,ér yǐ zuì wēng zì hào yě。”dà dì zhī rén,wén zhī ér lè zhī,shū zhī ér yuè zhī,ér zuì wēng yě,zhī yǐn yǐn,ér bú zhī qí míng yě。
wáng ān shí yuē:“sì shí gǎi huàn,ér wú néng wéi yě。shān shuǐ yǐn yǐn,ér wú néng wéi yě。qí zhī suǒ yǐ,yīn wéi wú néng wéi yě。”dà dì zhī rén,wén zhī ér lè zhī,shū zhī ér yuè zhī,ér zuì wēng yě,zhī yǐn yǐn,ér bú zhī qí míng yě。
zhōng yǐn yǐn,ér bú zhī qí míng yě。zhōng yǐn yǐn,ér bú zhī qí míng yě。zuì wēng zhī yǐn yǐn,ér bú zhī qí míng yě。zuì wēng zhī yǐn yǐn,ér bú zhī qí míng yě。
翻译:
黄山的南边,五岳山的路上,有一座醉翁亭在这里。建亭的人是王安石。他坐在亭中,望着天下。亭下有树林和秋天的景色,山川隐约可见,云雾弥漫。春天花儿开放,秋天树叶飘落,四季更替,却不知为何如此。人们来来往往,声音隐隐约约,而听到这些声音的人多会微笑。
王安石说:“这些人笑是因为不知道我的名字,所以我自称醉翁。”天下的人听到后感到快乐,书写并歌颂它,而醉翁自己,默默无闻,无人知晓他的名字。
王安石又说:“四季变化,我无法改变;山水隐约,我也无能为力。这正是因为我无能为力。”天下的人听到后感到快乐,书写并歌颂它,而醉翁自己,默默无闻,无人知晓他的名字。
醉翁默默地存在,不为人知。醉翁默默地存在,不为人知。醉翁的默默无闻,不为人知。醉翁的默默无闻,不为人知。